رباعی شمارهٔ ۲۰۹ – کتابخانه ستیغ

این عشق شهست و رایتش پیدا نیست

قرآن حقست و آیتش پیدا نیست

هر عاشق از این صیاد تیری خورده است

خون میرود و جراحتش پیدا نیست

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ