رباعی شمارهٔ ۲۲۸ – کتابخانه ستیغ

بازآی که یار بر سر پیمانست

از مهر تو برنگشت صد چندانست

تو بر سر مهری که ترا یکجانست

او چون باشد که جان جان جانست

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ