رباعی شمارهٔ ۲۴۸ – کتابخانه ستیغ

بستم سر خم باده و بوی برفت

آن بوی بهر ره و بهر کوی برفت

خون دلها ز بوش چون جوی برفت

زان سوی که آمد به همان سوی برفت

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ