رباعی شمارهٔ ۳۵۵ – کتابخانه ستیغ

شمشیر ازل بدست مردان خداست

گوی ابدی در خم چوگان خداست

آن تن که چو کوه طور روشن آید

نور خود از او طلب که او کان خداست

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ