رباعی شمارهٔ ۳۶۱ – کتابخانه ستیغ

عشقت به دلم درآمد و شاد برفت

بازآمد و رخت خویش بنهاد برفت

گفتم به تکلف دو سه روز بنشین

بنشست و کنون رفتنش از یاد برفت

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ