رباعی شمارهٔ ۳۶۶ – کتابخانه ستیغ

عقل آمد و پند عاشقان پیش گرفت

در ره بنشست و رهزنی کیش گرفت

چون در سرشان جایگه پند ندید

پای همه بوسید و ره خویش گرفت

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ