رباعی شمارهٔ ۳۹۴ – کتابخانه ستیغ

گفتی گشتم ملول و سودام گرفت

تا شد دل از این کار و از این جام گرفت

ترسم بروی جامه دران بازآئی

کان گرگ درنده باز تنهام گرفت

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ