رباعی شمارهٔ ۴۶۸ – کتابخانه ستیغ

آندم که ز افلاک گهر ریز کند

هر ذره بسوی اصل خود خیز کند

از نخوت آن باد و زین باد هوس

هر ذره ز آفتاب پرهیز کند

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ