رباعی شمارهٔ ۵۰۱ – کتابخانه ستیغ

آنها که بتش خزان سوخته‌اند

وز لطف بهار چشمشان دوخته‌اند

اکنون همه را خلعت تو دوخته‌اند

شیوه‌گری و غنج درآموخته‌اند

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ