رباعی شمارهٔ ۵۱۰ – کتابخانه ستیغ

از آب حیات دوست بیمار نماند

در گلبن وصل دوست یک خار نماند

گویند درچه‌ایست از دل سوی دل

چه جای دریچه‌ای که دیوار نماند

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ