رباعی شمارهٔ ۵۵۴ – کتابخانه ستیغ

ای دوست مگو تو بنده‌ای یا آزاد

بنده که خرد برای زشتی و فساد

ای دست برآورده ترا دست که داد

بگزار مراد خویش کاوراست مراد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ