رباعی شمارهٔ ۵۶۰ – کتابخانه ستیغ

ای قوم که برتر از مه و مهتابید

از هستی آب و گل چرا میتابید

ای اهل خرابات که در غرقابید

خیزید که روز و شب چرا در خوابید

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ