رباعی شمارهٔ ۵۶۱ – کتابخانه ستیغ

ای لشکر عشق اگرچه بس جبارید

آن یار به خشم رفته را باز آرید

یک جان نبرید دل اگر سخت کند

یک سر نبرید پای اگر بفشارید

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ