رباعی شمارهٔ ۵۷۰ – کتابخانه ستیغ

این مست به باده‌ای دگر می‌گردد

قرابه تهی گشت و بسر می‌گردد

ای محتسب این مست مرا دره مزن

هرچند ز پیش مست‌تر می‌گردد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ