رباعی شمارهٔ ۵۷۷ – کتابخانه ستیغ

بر بنده بخند تا ثوابت باشد

وز بنده شکر خنده جوابت باشد

میگریم زار تا شرابت باشد

میسوزم دل که تا کبابت باشد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ