رباعی شمارهٔ ۶۱۴ – کتابخانه ستیغ

تو جانی و هر زنده غم جان بکشد

هر کان دارد منت آن بکشد

هرجان که چو کارد با تو در بند زر است

گر تیغ زنی از بن دندان بکشد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ