رباعی شمارهٔ ۶۴۰ – کتابخانه ستیغ

چون زیر افکند در عراق آمیزد

دل عقل کند رها ز تن بگریزد

من آتشم و چو درد می برخیزم

هر آتش را که درد می‌برخیزد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ