رباعی شمارهٔ ۶۴۳ – کتابخانه ستیغ

چون صورت تو در دل ما بازآید

مسکین دل گمگشته بجا بازآید

گر عمر گذشت و یک نفس بیش نماند

چون او برسد گذشته‌ها بازآید

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ