رباعی شمارهٔ ۶۶۳ – کتابخانه ستیغ

درد و زخم ار زلف تو در چنگ آید

از حال بهشتیان مرا ننگ آید

گوئیکه به صحرای بهشتم ببرند

صحرای بهشت بر دلم تنگ آید

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ