رباعی شمارهٔ ۶۹۷ – کتابخانه ستیغ

دل دوش در این عشق حریف ما بود

شب تا به سحرگاه نخفت و ناسود

چون صبح دمید سوی تو آمد زود

با چهرهٔ زرد و دیدهٔ خون‌آلود

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ