رباعی شمارهٔ ۶۹۹ – کتابخانه ستیغ

دل‌ها به سماع بیقرار افتادند

چون ابر بهار پر شرار افتادند

ای زهرهٔ عیش کف رحمت بگشای

کاین مطرب و کف و دف ز کار افتادند

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ