رباعی شمارهٔ ۷۱۰ – کتابخانه ستیغ

رفتم بدر خانهٔ آنخوش پیوند

بیرون آمد بنزد من خنداخند

اندر بر خود کشید نیکم چون قند

کای عاشق و ای عارف و ای دانشمند

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ