رباعی شمارهٔ ۷۷۲ – کتابخانه ستیغ

غم کیست که گرد دل مردان گردد

غم گرد فسردگان و سردان گردد

اندر دل مردان خدا دریائیست

کز موج خوشش گنبد گردان گردد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ