رباعی شمارهٔ ۷۹۳ – کتابخانه ستیغ

کشتی چو به دریای روان میگذرد

می‌پندارد که نیستان میگذرد

ما میگذریم ز این جهان در همه حال

می‌پندارم کاین جهان میگذرد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ