رباعی شمارهٔ ۸۴۴ – کتابخانه ستیغ

هر شب که دل سپهر گلشن گردد

عالم همه ساکن چو دل من گردد

صد آه برآورم ز آیینهٔ دل

آیینهٔ دل ز آه روشن گردد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ