رباعی شمارهٔ ۹۶۹ – کتابخانه ستیغ

میگوید مرمرا نگار دلسوز

میباید رفت چون به پایان شد روز

ای شب تو برون میای از کتم عدم

خورشید تو خویش را بدین چرخ بدوز

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ