رباعی شمارهٔ ۹۷ – کتابخانه ستیغ

خواب آمد و در چشم نبد موضع خواب

زیرا ز تو چشم بود پرآتش و آب

شد جانب دل دیدددلی چون سیماب

شد جانب تن دید خراب و چه خراب

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ