رباعی شمارهٔ ۹۹۵ – کتابخانه ستیغ

آن رند و قلندر نهان آمد فاش

در دیدهٔ من بجو نشان کف پاش

یا او است خدایا که فرستاده خداش

ای مطرب جان یک نفسی با ما باش

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ