رباعی شمارهٔ ۱۵۳ – کتابخانه ستیغ

یک روز دیار یار بگذارم و رو

زین منزل غصه رخت بردارم و رو

این مایه خیال او، که در چشم منست

با اشک ز دیدگان فرو بارم و رو

برچسب خوردهاوحدی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ