رباعی شمارهٔ ۶۸ – کتابخانه ستیغ

خالی که رخ تو آشکارش پرورد

لعل تو به نوش خوش گوارش پرورد

در خون لبت رفت و در آنست هنوز

با آنکه لب تو در کنارش پرورد

برچسب خوردهاوحدی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ