رباعی شمارهٔ ۱۱۱ – کتابخانه ستیغ

چون می‌کشد آن طیرهٔ خورشید و مهم

من نیز به ذل و حیف تن در ندهم

باری دو سه بوسه بر دهانش بدهم

وانگه بکشد چو می‌کشد بر گنهم

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ