رباعی شمارهٔ ۱۲۸ – کتابخانه ستیغ

ای بی‌رخ تو چو لاله‌زارم دیده

گرینده چو ابر نوبهارم دیده

روزی بینی در آرزوی رخ تو

چون اشک چکیده در کنارم دیده

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ