رباعی شمارهٔ ۱۳۷ – کتابخانه ستیغ

ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی

سرمست هوی و پای‌بند هوسی

ترسم که به یاران عزیزت نرسی

کز دست و زبان خویشتن در قفسی

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ