رباعی شمارهٔ ۴۲ – کتابخانه ستیغ

آن دوست که آرام دل ما باشد

گویند که زشتست بهل تا باشد

شاید که به چشم کس نه زیبا باشد

تا یاری از آن من تنها باشد

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ