رباعی شمارهٔ ۴۷ – کتابخانه ستیغ

ای یار کجایی که در آغوش نه‌ای

و امشب بر ما نشسته چون دوش نه‌ای

ای سر روان و راحت نفس و روان

هر چند که غایبی فراموش نه‌ای

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ