رباعی شمارهٔ ۵۶ – کتابخانه ستیغ

در چشم من آمد آن سهی سرو بلند

بربود دلم ز دست و در پای افکند

این دیدهٔ شوخ می‌برد دل به کمند

خواهی که به کس دل ندهی دیده ببند

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ