رباعی شمارهٔ ۵ – کتابخانه ستیغ

گر خود ز عبادت استخوانی در پوست

زشتست اگر اعتقاد بندی که نکوست

گر بر سر پیکان برود طالب دوست

حقا که هنوز منت دوست بروست

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ