رباعی شمارهٔ ۹۶ – کتابخانه ستیغ

هر سروقدی که بگذرد در نظرم

در هیأت او خیره بماند بصرم

چون چشم ندارم که جوان گردم باز

آخر کم از آنکه در جوانان نگرم

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ