غزل شمارهٔ ۲۳۲ : بر سر آنم که گر ز دست برآید

غزل شمارهٔ ۲۳۳ : دست از طلب ندارم تا کام من برآید

غزل شمارهٔ ۲۳۴ : چو آفتاب می از مشرق پیاله برآید

غزل شمارهٔ ۲۳۵ : زهی خجسته زمانی که یار بازآید

غزل شمارهٔ ۲۳۶ : اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید

غزل شمارهٔ ۲۳۷ : نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید

غزل شمارهٔ ۲۲۲ : از سر کوی تو هر کو به ملالت برود

غزل شمارهٔ ۲۳۸ : جهان بر ابروی عید از هلال وسمه کشید

غزل شمارهٔ ۲۲۳ : هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود

غزل شمارهٔ ۲۳۹ : رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید