شمارهٔ ۱۳۷ : آتش هجر ترا هیزم منم
شمارهٔ ۱۵۳ : ایا خورشید سالاران گیتی
شمارهٔ ۱۳۸ : به جای هر گران مایه فرومایه نشانیده
شمارهٔ ۱۳۹ : گر نعمهای او چو چرخ دوان
شمارهٔ ۱۴۰ : در راه نشابور دهی دیدم بس خوب
شمارهٔ ۱۴۱ : جعدی سیاه دارد، کز کشی
شمارهٔ ۱۲۶ : چنان که خاک سر شتی به زیر خاک شوی
شمارهٔ ۱۲۷ : آن رخت کتان خویش من رفتم و پردختم
شمارهٔ ۱۲۸ : چرا عمر کرکس دو صد سال؟ ویحک!
شمارهٔ ۱۲۹ : عاجز شود از اشک و غریو من