شمارهٔ ۱۰۴ : بت پرستی گرفته ایم همه
شمارهٔ ۱۰۵ : کنه را در چراغ کرد سبک
شمارهٔ ۱۰۶ : یکی آلودهای باشد، که شهری را ببالاید
شمارهٔ ۱۰۷ : گر همه نعمت یک روز به ما بخشد
شمارهٔ ۱۰۸ : گر کس بودی که زی توام بفگندی
شمارهٔ ۱۰۹ : میلاو منی، ای فغ واستاد توام من
شمارهٔ ۷۸ : بسا کسا! که جوین نان همی نیابد سیر
شمارهٔ ۷۹ : بانگ کردمت، ای فغ سیمین
شمارهٔ ۸۰ : ای دریغا! که مورد زار مرا
شمارهٔ ۸۱ : هر کو برود راست نشستست به شادی