شمارهٔ ۸۲ : چون جامهٔ اشن به تن اندر کند کسی

شمارهٔ ۸۳ : آه! ازین جور بد زمانهٔ شوم

شمارهٔ ۸۴ : با دو سه بوسه رها کن این دل از درد خناک

شمارهٔ ۸۵ : کافور تو با کوس شد و مشک همه ناک

شمارهٔ ۸۶ : بس عزیزم، بس گرامی، شاد باش

شمارهٔ ۸۷ : یک به یک از در درآمد آن نگار

شمارهٔ ۸۸ : خشک کلب سگ و بتفوز سگ

شمارهٔ ۸۹ : چو هامون دشمنانت پست بادند

شمارهٔ ۷۴ : از چه توبه نکند خواجه؟ که هر کجا که بود

شمارهٔ ۹۰ : یار بادت توفیق، روزبهی با تو رفیق