شمارهٔ ۷۵ : تو چگونه جهی؟ که دست اجل

شمارهٔ ۹۱ : ای شاه نبی سیرت، ایمان تو محکم

شمارهٔ ۷۶ : بر هبک نهاده جام باده

شمارهٔ ۹۲ : لبت سیب بهشت و من محتاج

شمارهٔ ۷۷ : همی تا قطب با حورست زیر گنبد اخضر

شمارهٔ ۹۳ : چرا همی نچمم؟ تا چرا کند تن من

شمارهٔ ۶۲ : گزیده چهار توست، بدو در جهانهان

شمارهٔ ۶۳ : چنان بار برآورد به خویشتن

شمارهٔ ۶۴ : فاخته بر سرو شاهرود بر آورد

شمارهٔ ۶۵ : علم ابر و تندر بود کوس او