فقرۀ ۶۹ : بیم و بادافراه دوزخ را به نگرش کن (در نظر بگیر).
فقرۀ ۸۸ : به انجمن سور، هر جای که نشینی بجای برتری منشین کت از آن جای نیاهنجند و به جای فروتر نشانند.
فقرۀ ۷۰ : به هرکس و هر چیز وستار (سست) و گستاخ مباش.
فقرۀ ۷۱ : خوش فرمان باش که خوش بهر باشی
فقرۀ ۷۲، ۷۳ : بی گناه باش که بیبیم باشی. سپاسدار باش که به نیکویی ارزانی باشی.
فقرۀ ۷۴ : یگانه باش که واپریکان (آبرومند) باشی.
فقرۀ ۷۵ : راست گوی باش که استوار (مورد اعتماد) باشی.
فقرۀ ۷۶، ۷۷، ۷۸ : خردتن (فروتن) باش که بسیار دوست شوی. بس دوست باش که نیکنام شوی. نیکنام باش که خوشزیست باشی.
فقرۀ ۷۹ : خوش بهر دیندوست باش که اهرو (اشو ـ مقدس) باشی
فقرۀ ۸۰ : روان پرسیدار (با وجدان و روحانی) باش که بهشتی بوی.