رباعی شمارهٔ ۵۵ : بر نطع تو اسب شیرکاری گردد

رباعی شمارهٔ ۵۶ : شطرنج تو ما را به شط رنج سپرد

رباعی شمارهٔ ۴۱ : با ما دمش ار به مهر یکتاست بهست

رباعی شمارهٔ ۵۷ : هر کس که ز کبر و عجب باری دارد

رباعی شمارهٔ ۴۲ : دلدار چو در سینه دل نرم نداشت

رباعی شمارهٔ ۵۸ : دستارچه حسنی و جمالی دارد

رباعی شمارهٔ ۲۷ : ابر آن نکند که این جلب زن کردست

رباعی شمارهٔ ۲۸ : شاهی ز غلام خویش یاد آوردست

رباعی شمارهٔ ۲۹ : کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدست

رباعی شمارهٔ ۳۰ : رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرست