شمارهٔ ۵۶ : هرکاو رخ تو بدید حیران ماند

شمارهٔ ۵۷ : ای خاصیتِ لعل تو جان پروردن

شمارهٔ ۵۸ : دل در سر زلف چون توحسن افروزی

شمارهٔ ۴۹ : شب نیست که جان بی تو به لب مینرسد

شمارهٔ ۵۰ : در زلف اگرچه جایگاهی سازی

شمارهٔ ۵۱ : زان خط که به گردِ شکر آوردی تو

شمارهٔ ۵۲ : بوئی که ز زلف مشکبوی تو رسد

شمارهٔ ۵۳ : چون گشت دل من از سر زلف تو مست

شمارهٔ ۴۷ : زلف تو که چون مشک به هر سوی افتاد

شمارهٔ ۴۸ : دل گفت: «رهِ زلف تو چون کوتاهی است»