شمارهٔ ۶۶ : ای بیخبر از رنج و گرفتاری من

شمارهٔ ۶۷ : گر کشته شوم کشته به نامِ تو شوم

شمارهٔ ۶۸ : چون نیست ز عقل ذرّهای توفیرم

شمارهٔ ۶۳ : گه لعلِ تو از قند دلم خواهد تافت

شمارهٔ ۵۹ : مشکین رسنت چو پردهٔ ماه شود

شمارهٔ ۶۰ : چون چشمِ تو تیرِ غمزه محکم انداخت

شمارهٔ ۶۱ : گفتی که اگر میطلبی تدبیری

شمارهٔ ۶۲ : دل روی بدان زلفِ سرافراز آورد

شمارهٔ ۵۴ : در عشق رخت چون رخ تو بیشم نیست

شمارهٔ ۵۵ : گر لعل لب تو آب حیوانم داد