شمارهٔ ۷۰ : در عالم عشق محو و ناچیز شدیم

شمارهٔ ۷۱ : ای بس که چه دشوار و چه آسان مُردیم

شمارهٔ ۷۲ : در واقعهای سخت عجب افتادم

شمارهٔ ۷۳ : آن وقت که گفتمی که ناشاد منم

شمارهٔ ۷۴ : تن، سایهٔ جان رنج پروردهٔ ماست

شمارهٔ ۶۵ : یک قطرهٔ بحرم من و یک قطره نیم

شمارهٔ ۶۶ : زان گشت دلم خراب از هر ذرّه

شمارهٔ ۶۷ : هر یک ز دگر یک نگران میبینم

شمارهٔ ۶۸ : در عشق نه پیدا و نه پنهانم من

شمارهٔ ۶۹ : در عشق وجود و عدمم یک سان است