بخش ۳۵ – حکایت علی بن موفق قدس سره و مناجات وی با حضرت حق جل و علا : پور موفق که به توفیق حق

بخش ۳۶ – مقاله هشتم در اشارت به عزلت مشتمل بر عزت که بی «عین » علم زلت است و بی «زای » زهد علت : ای چو گلت جیب به چنگ خسان

بخش ۳۷ – حکایت زنده دلی که با مردگان انس گرفته بود و از زندگان فرار می نمود : زنده دلی از صف افسردگان

بخش ۳۸ – مقاله نهم در اشارت به صمت که سرمایه نجات و پیرایه رفع درجات است : ای به زبان نکته گزار آمده

بخش ۳۹ – حکایت کشفی که به بال بطان پریدن آغاز نهاد و به یک سخن ناجایگاه از اوج هوا به حضیض خاک افتاد : بست به صد مهر بر اطراف شط

بخش ۴۰ – مقاله دهم در اشارت به سهر که نشانه هوشیاری و علامت بخت بیداریست : ای به شکر خواب سحر داده هوش

بخش ۴۱ – حکایت عارف دل بیدار شب زنده دار : عارفی از ظلمت شب نور یاب

بخش ۴۲ – مقاله یازدهم در نشان دادن از حال صوفیان که نشان ایشان بی نشانی است و زندگانی ایشان در جان فشانی : ای ز صفت تیره دلان خم زده

بخش ۴۳ – حکایت صوفیی که در سماع غنای مغنیه خرقه فقر از سر برکشید و از لجه بی آرام بحر حقیقت به ساحت ساحل مجاز آرمید : کعبه روی از سر وجد عظیم

بخش ۴۴ – مقاله دوازدهم در شرح حال علمای از عمل دور و سف های به جهل و جدل مغرور : ای علم علم برافراخته