شمارهٔ ۱۳۸ – در مرثیهٔ عز الدین بوعمران : جهان را آه آه از دل برآمد
شمارهٔ ۱۳۹ : چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانی
شمارهٔ ۱۴۰ – در مرثیهٔ امام ابو عمر و اسعد : خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شد
شمارهٔ ۱۴۱ : گر به شروانم اهل دل میماند
شمارهٔ ۱۴۲ : ای روح صفات اهرمن بند
شمارهٔ ۱۳۳ : سپهر مکارم صفی کز صفاتش
شمارهٔ ۱۳۴ : وفا جستن از خلق خاقانیا بس
شمارهٔ ۱۳۵ : نیت من نکوست در حق دوست
شمارهٔ ۱۳۶ – در مدح خاموشی : خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوست
شمارهٔ ۱۳۷ : پیشوای علما جامهٔ من